بررسي مضامين مرد در اشعار طاهره صفارزاده

طاهره صفارزاده شاعر معاصر به عنوان يكي از شاعران دورة پهلوي و انقلاب اسلامي، اشعاري با مضامين و تصاوير پويايي بر جاي گذاشت. آنچه سبب شد وي به ويژه پس از انقلاب مورد توجه قرار بگيرد پيوند او با انقلاب و همسويي شعرهايش با روحية مذهبي مردم در آن دوره بود. افكار وعقايد صفارزاده كه در اشعار او تبلور مي‌يابد نشان از باورهاي عميق او به اعتقادات مذهبي دارد. با وجود اين مرد در اغلب اشعار صفارزاده نمادي از « هوس و اميال نفساني» است. اين مقالۀ به روش كتابخانه اي به بررسي مضامين مرد دراشعار طاهره صفارزاده مي پردازد و ضمن آن نگرش اين شاعرمعاصرزن را باوجود مردسالاري موجود در كشورهاي‌شرقي تحليل مي‌كند كه چگونه ويژگي‌هاي مرد در اين جامعه را به شعر در مي‌آورد. نگاه تند و منفي او به شخصيت مرد، در اشعار او به چشم مي‌خورد. نگاهي كه نشات گرفته از شخصيت و رفتار اجتماعي مرد در جامعه معاصر شاعر است اما گاه به خاطر رشادت‌هاي رزمندگان در جبهه‌هاي نبر عليه باطل از مردان نوجواني صحبت مي‌كند گوي سبقت را از همديگر مي‌ربايند.