عوام ستيزي در تفكر مولانا

منظور از عوام، گروهي از مردم هستند كه به ناداني و ساده‌انديشي و...عادت كرده‌اند. بدون ترديد عوام‌زدگي و عوام گري از معايب همه دوره‌ها است و نمي‌توان آن را به دوره خاص محدود ساخت. در تحقيق حاضر ابتدا به بررسي اوضاع اجتماعي زمان شاعر پرداخته ‌شده و زواياي مختلف طبقات اجتماعي عصر مولانا معرفي و ديدگاه انتقادي او نسبت به طبقه عوام جامعه موردبررسي قرارگرفته است. يافته‌ها حاكي از آن است كه مولوي به‌عنوان منتقدي بزرگ به انتقاد از مسائل جامعه روزگار خويش پرداخته و اشعار انتقادي و تعليمي اش در واقع فريادي است كه از سر اعتراض برمي‌آورد تا بدين‌ وسيله بر جامعه بلازده. خويش برآشوبد و به هدايت‌گري مردمان بپردازد.