بررسي معنا و مفهوم عدالت اجتماعي در دولت هاي بعد از انقلاب اسلامي با تكيه بر چارچوب نظريه گفتمان (1388-1360)

اگر بخواهيم چند آرمان براي انقلاب اسلامي در نظر بگيريم . برقراري عدالت اجتماعي يكي از اين اهداف بود . در واقع يكي از دلايل انقلاب اسلامي پاسخي به تبعيض و تضادهاي طبقاتي رژيم پهلوي بود . در همين راستا بعد از پيروزي انقلاب تحقق عدالت هم جز برنامه هاي نظام نوپا شكل گرفت . به طوري كه رهبر و بنيانگذار انقلاب واژه طبقه مستضعف را وارد ادبيات سياسي انقلاب كرد . و هر كدام از دولتهاي بعد از انقلاب هم با توجه به شرايط موجود به دنبال اجراي عدالت حركت كردند . لذا سوالي كه در اين پژوهش ما به دنبال پاسخ به آن هستيم اين است كه دولت هاي بعد از انقلاب اسلامي چه تعريف و برداشتي از مفهوم عدالت اجتماعي داشتند ؟ در پاسخ به اين سوال فرضيه اين پژوهش اينگونه تعريف مي شود كه با توجه عوامل عيني و شرايط بيروني و عوامل ذهني روساي دولت هاي وقت تعاريف مختلفي نسبت به عدالت مطرح شد . هر چند كه مي توان تشابهاتي هم در اين زمينه يافت . ما در اين پژوهش با كمك چارچوب نظري گفتمان سعي مي كنيم دال هاي اصلي تعريف عدالت اجتماعي در دولت هاي مورد مطالعه را بررسي كنيم.