چشم اندازي بر شاخصه هاي سلامت معنوي با رويكردي بر آيات وروايات

از سال ها پيش، انديشمندان، به ويژه انديشمندان مسلمان، به طرح موضوع معنويت در امر مهم سلامت پرداخته اند. امروزه نيز دانشمندان دريافته اند كه سلامتى بدون معنويت داراى كمبودى اساسى است. هدف اصلى اين پژوهش، شناسايى مؤلفه هاى سلامت معنوى در آموزه هاى دين مبين اسلام است كه با روش توصيفى ـ تحليلى و با مراجعه به دو منبع ارزشمند قرآن كريم و صحيفه سجاديه به استخراج اين مؤلفه ها پرداخته مى شود. يافته هاى تحقيق نشان مى دهند كه دين مبين اسلام در ارتقاى سلامتى پيروان خود نقش اساسى داشته و رابطه محكمى بين ايمان و سلامت روانى وجود دارد. خاستگاه سلامت معنوى در فرهنگ اسلامى، حقيقت قلب يا همان روح و نفس است كه در كنار جسم قرار دارد و در عين حال، داراى شخصيتى مستقل است. مؤلفه هاى سلامت معنوى در قرآن و صحيفه سجاديه نيز عبارتند از مؤلفه هاى معرفتى، هيجانى، عملى و بازدهى.