بررسي ديدگاه ها و گفتارهايي پيرامون خط، مقام كاتب و كتابت قرآن كريم

نياز شديد جوامع به معنويت در دنياي امروز، اهميت مقوله هاي معنويت گرا همچون هنر و بخصوص هنر اسلامي را بيش از پيش آشكار مي سازد. در اين ميان، هنر خوش نويسي1 به عنوان يكي از ارزنده ترين جلوه هاي هنر اسلامي، با اصالت و قداست ديرينه اش مي تواند راهگشاي بسياري از مسائل معنوي عصر حاضر باشد. بدون شك سهم قابل توجهي از ميراث خوش نويسي، وامدار پذيرش دين مبين اسلام و كتابت آيات شريفه ي قرآن كريم و احاديث بوده و مي توان گفت كه اين هنر به دليل نگارش كلام وحي به وجود آمده است. بزرگان، شعرا، هنرشناسان و مستشرقان بسياري به بيان قداست هنر اسلامي و ماندگار خوش نويسي پرداخته اند و در اين مورد، كتاب ها و مقاله هاي فراواني نگاشته اند. اين مقاله با شيوه ي كتابخانه اي و روش توصيفي- تحليلي ضمن بررسي جايگاه هنر والاي خوشنويسي و كاتبان كلام الهي، به مطالعه ي برخي از اين ديدگاه ها مي پردازد