ارزيابي جوانه­زني برخي از ژنوتيپ­هاي عدس تحت تنش خشكي

تنش خشكي مهمترين تنش غير زيستي در كاهش توليد محصولات گياهان زراعـي در جهـان بـه شـمار مي­رود. جوانه­زني و سبز شدن سريع بذر، يك عامل مهم تعيين­كننده عملكرد نهايي گياهان است. به منظور بررسي اثرات تنش خشكي بر جوانه­زني برخي از ژنوتيپ­هاي عدس آزمايشي به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملا تصادفي با سه تكرار اجرا گرديد. عامل اول ژنوتيپ­هاي عدس كه شامل 4 ژنوتيپ Lc 8310، Lc 9389، Lc 9391، Lc 8324 و عامل دوم شامل سطوح مختلف تنش خشكي (صفر يا شاهد، 3- ، 6- ، 9- ، 12- و 15- بار) بود. تعداد بذرهاي جوانه­زده به صورت روزانه ثبت، درصد و سرعت جوانه­زني محاسبه شد. هيچ يك از ژنوتيپ­ها در پتانسـيل­ آب 15- بار، جوانه­زني نداشتند و لذا سطح فوق از آزمايش حذف شد. نتايج حاصل از تجزيه واريانس نـشان داد كـه تنش خشكي، تأثير معني­داري بر درصد و سرعت جوانه­زني و طول ريشه­چه ژنوتيـپ­هـاي عـدس دارد. درصد و سرعت جوانه­زني تمام ژنوتيپ­هاي مورد بررسي در مواجه با تنش خشكي نسبت به شرايط مطلوب كاهش نشان داد. تنش خشكي ميزان و سرعت انجام فرآيندهاي متابوليكي و فيزيولوژيكي لازم براي جوانه­زني را تحت تاثير قرار مي­دهد. ژنوتيپ Lc9391 رتبه اول و ژنوتيپ Lc9389 رتبه دوم و ژنوتيپ 8324 LC رتبه سوم و ژنوتيپ 8310 LC رتبه چهارم را در درصد جوانه­زني، سرعت جوانه­زني و طول ريشه­چه دارا بودند.