نفي مطلق انگاري و امنيت در آموزه هاي اسلامي

امنيت و زندگي دور از بيم و هراس در عرصه‌هاي مختلف زندگي از بديهي‌ترين و اساسي‌ترين حقوق انسان است. درست به اين دليل است كه هيچ عالم و صاحب انديشه‌اي در آن ترديد ندارد و هيچ مكتب و نظام حقوقي آن را انكار نكرده است، اما بايد ديد آيا امنيت، مطلق است و آيا آموزه‌هاي اسلامي اين مطلق‌انگاري در امنيت را برمي‌تابد؟ يا اينكه بسته به شرايط و رفتار افراد، امنيت نسبت به آنان متفاوت خواهد بود؟ اين پژوهش كه بر آن است با مراجعه به قرآن كريم، روايات و فقه شيعي، اين موضوع را واكاود و به اين سؤال پاسخ دهد. از اين‌رو، در روند پاسخ به اين سؤال، پس از مفهوم‌شناسي، بيان ضرورت و اهميت و نيز اشاره به پيشينة امنيت، اين موضوع را پي گرفته است و در نهايت ثابت كرده كه ايدة مطلق‌انگاري امنيت، ايده‌اي ناصواب است و در حقيقت مانعي بزرگ بر سر راه تحقق امنيت و نهادينه شدن آن در جامعه مي‌باشد.