پاسخ كيفري در مقابله با جاسوسي در فضاي مجازي

يكي از مهم‌ترين جرائمي كه همزمان با پيشرفت تكنولوژي پا به عرصه ظهور نهاد، جاسوسي در فضاي مجازي است (جاسوسي رايانه‌اي). جاسوسي رايانه‌اي را مي‌توان نوعي از جاسوسي دانست كه با استفاده از سيستم‌هاي رايانه‌اي صورت مي‌گيرد و از اين رو تفاوت‌هاي آشكاري با جاسوسي كلاسيك خواهد داشت. در حالي كه جاسوسي كلاسيك (اعم از صنعتي، سياسي و نظامي) نوع اطلاعات مورد حمايت را مورد توجه قرار داده و بر آماج جرم كه در اثر جاسوسي تهديد مي‌شوند تأكيد دارد، جاسوسي رايانه‌اي شيوۀ ارتكاب عمل را مد نظر دارد. پيشرفت تكنولوژي موجب گرديد كه فضاي مجازي و قابليت‌هاي آن براي نگهداري اطلاعات جايگزين فضاي مادي گردند. شيوع استفاده از اين فضا در راستاي نگهداري اطلاعات، آن را به مكان مناسبي براي جاسوسان تبديل كرد تا با ورود به آن اطلاعات مورد نياز خود را گردآوري نمايند. توجه جاسوسان به اين فضاي جديد به عنوان آماج جرم جاسوسي توجه قانونگذاران را نيز جهت حمايت هر چه بيشتر از آن به اين مقوله جلب كرده و جاسوسي رايانه‌اي در عرصه حقوق كيفري پا به عرصه وجود نهاد. در اين پژوهش علاوه بر بيان جاسوسي در فضاي مجازي، به پاسخ‌هاي كيفري در مقابل آن مي‌پردازيم.