تأثير عنصر تنگستن بر روند تشكيل تركيب بين‌فلزي آلومينايد نيكل توليد شده به روش آلياژسازي مكانيكي

در ميان تركيبات بين¬فلزي NiAl از خواص مهندسي منحصر به‌فردي نظير نقطه ذوب بالا، دانسيته پايين، مقاومت به خوردگي و اكسيداسيون مناسب برخوردار است. باتوجه به اين خواص كاربردهاي فراواني در دماي بالا دارد. در اين تحقيق ابتدا تركيب بين¬فلزي نانوساختار آلومينايدنيكل از طريق آلياژسازي مكانيكي پودرهاي آلومينيوم، نيكل و تنگستن توليد گرديد. پودرهاي آلومينيوم، نيكل و تنگستن در چهار تركيب 0، 1، 3 و 6 درصد وزني و در مدت زمان¬هاي مختلف درون آسيا، آسيا شدند و به¬منظور بررسي خواص مكانيكي ذرات از آناليز XRD و SEM استفاده شد. نتايج نشان داد كه تركيب بين¬فلزي NiAl طي يك واكنش شديداً گرمازا بعد از باز كردن درب ظرف تشكيل مي‌شود. سپس تنگستن به‌عنوان عنصر ميكروآلياژي متغير به‌منظور بهبود خواص مكانيكي به تركيب اضافه گرديد. با افزودن تنگستن به تركيب NiAl مشاهده شد كه زمان تشكيل تركيب NiAl كاهش مي‌يابد. آناليزها نشان دادند كه با افزايش زمان آسياكاري، كرنش دريافتي توسط ذرات پودر افزايش مي‌يابد. سپس اندازه دانه كريستال اندازه¬گيري شد و مشاهده گرديد كه افزايش زمان آسياكاري موجب كاهش اندازه دانه كريستالي مي‌شود.