اثر دما و فشار روي استحكام اتصال فولاد ساختماني به مس خالص تجارتي به روش جوشكاري نفوذي

براي توليد ياتاقانهاي برنزي با پشتيبان فولادي و لايه رويي از جنس برنز از روشهاي مختلفي استفاده مي شود. از نظر مشخصات فني، موفقيت هر يك از اين روشها به استحكام اتصال برمي‌گردد و از نظر اقتصادي، روش توليد اهميت دارد. دما و فشار، دو متغير مهم در توليد اين نوع قطعات با استحكام اتصال مناسب، محسوب مي شوند. در اين پژوهش، هدف، مطالعه اثر دما و فشار روي استحكام اتصال فولاد ساختماني به مس خالص تجارتي است كه با استفاده از روش جوشكاري نفوذي، توليد شده است. بهمين منظور از هجده جفت نمونه در 9 گروه، هر گروه شامل دو جفت نمونه، استفاده شده است. سه گروه بدون اعمال فشار، سه گروه با فشار 1 مگاپاسكال و سه گروه ديگر با فشار 2 مگاپاسكال و دو جفت نمونه از هر گروه به ترتيب در دماهاي700، 850 و 920 درجه سانتيگراد، جوش نفوذي شده‌اند. نتايج حاكي از اين است كه در شرايط بدون اعمال فشار، در هر سه دما و همچنين در شرايط با اعمال فشار تا دماي 700 درجه سانتيگراد، اتصال برقرار نشده است در حاليكه در شرايط با اعمال فشار در دماهاي 850 و 920 درجه سانتيگراد، حداكثر ميانگين استحكام اتصال به ترتيب 2/2 و 4/5 مگاپاسكال بدست آمده است. بنابراين در ايجاد اتصال بين فولاد ساختماني عمومي و مس خالص تجارتي به روش جوشكاري نفوذي، اعمال فشار با شرط دماي بالاتر از 850 درجه سانتيگراد ضروري است.