آسيب شناسي حقوقي طرح هاي توسعه شهري از تدوين تا اجرا

قوانين و مقررات شهر سازي مناسب و موثر از اركان اصلي و ضروري در ميزان موفقيت طرح هاي توسعه شهري مي باشد،از اين رو اصلاح قوانين و مقررات شهرسازي يكي از اقدامات اساسي در بهبود مديريت توسعه شهرهاست.به عبارتي نظام سازماني براي هدايت و مديريت طرح هاي توسعه شهري بايد بر پايه قوانيني استوار باشد كه چارچوب لازم و موثر را براي تهيه،تصويب واجراي طرح هاي شهري را فراهم آورد.ولي با گذشت چهار دهه از تهيه و اجراي طرح هاي شهري هنوز اين طرح ها نتوانسته اند در هدايت و اداره شهرها موفقيت چنداني بدست بياورند. در اين مقاله كارايي و جامعيت قوانين جاري در طرحهاي شهري براي حل مشكلات شهري و همچنين ساده و صريح و انعطاف پذيري لازم قوانين در طرحهاي شهري مورد بررسي قرارگرفته است و مشكلات حقوقي طرح هاي شهري كه به عنوان تنها مرجع برنامه ريزي و هدايت شهرها در مراحل مختلف تصويب،تهيه و اجرا هستند،مورد تحليل قرار گرفته است.نتيجه اينكه مجموع آنچه تاكنون به عنوان قوانين و مقررات در زمينه اداره امور شهرها به تصويب و اجرا رسيده است ناكارآمد و با اتخاذ تدابير گوناگون و گاه مغاير همراه بوده و با گذشت زمان خلط مباحث مربوط به آنها دو چندان شده است، ضوابط و مقررات پيشنهادي بيش از حد بر معيار هاي كمي،تقسيمات مصنوعي و يكسان سازي الگو هاي توسعه و عمران استوار است و در آنها توجه كافي به ويژگيها و نياز هاي محلي و ضرورت بازنگري و اصلاح آن ها مبذول نمي شود و در نهايت با ارائه پيشنهاداتي جهت اصلاح ضعف ها و آسيب هاي حقوقي طرح هاي شهري اقدام شده است.