بررسي تاثير خوردگي حفره‌اي بر انفجار خطوط انتقال نفت وگاز فراساحلي با استفاده از تئوري احتمال شكست

خوردگي حفره¬¬اي يكي از خطرناك ¬¬ترين گونه¬¬هاي موجود و محتمل خوردگي شيرين به دليل وجود فرآورده¬هاي نفتي براي خطوط لوله انتقال نفتي/گازي مي¬باشد كه سبب نازك¬ شدگي جداره داخلي خط لوله شده و در نتيجه آن موجب كاهش مقاومت خط لوله در برابر بارهاي محيطي و عملياتي مي¬گردد، كه در برخي موارد باعث نشت يا انفجار خط لوله مي¬شود. تحقيق حاضر با بررسي مدل¬¬هاي تجربي به پيش ¬¬بيني حداكثر ميزان عمق خوردگي حفره¬¬اي مي¬پردازد و به دنبال آن با بررسي وضعيت سلامتي يك خط لوله در منطقه گازي پارس جنوبي، با در نظر گرفتن دو حالت خورده شده و سالم به تعيين احتمال شكست خط لوله در برابر فشار داخلي با استفاده از روش¬ قابليت اطمينان مرتبه اول و همچنين روش¬ نمونه برداري مونت-كارلو مطابق با استانداردهايDNV، API و ASME مي¬¬پردازد. در نهايت براي بررسي تاثير خوردگي حفره¬اي بر روي پارامترهاي طراحي و هندسي خط لوله، تحليل حساسيت با استفاده از شاخص گاما در طي چند زمان شاخص در حين سرويس ¬دهي خط لوله انجام پذيرفته است. اينگونه نتيجه گرفته شد كه خوردگي حفره¬اي تاثير ويژه¬اي بر روي سلامتي و ميزان مقاومت خط لوله در برابر انفجار دارد و فشار داخلي و ضخامت خط لوله مهمترين عوامل بر روي احتمال شكست لوله مي¬باشند.