بررسي واكنش ژيو سيستم هاي درياچه اي با رويكرد مخاطرات محيطي (سيستم درياچه اي اروميه)

يكي از اركان مفهومي در جغرافيا، ادراك محيط و تعامل آن با سيستم‌ هاي انساني است. محيط اساسا نوعي نظام بنيادين در بستر نظام ‌هاي طبيعي و انساني به شمار مي‌رود كه ساختارها و كاركردها (فعاليت‌ها و روابط) برآن تكيه دارند(سعيدي، 1389: 6). در اين راستا شناسايي شاخص‌هاي موثر در ادراك تغييرات محيط، موضوعي است كه در دانش جغرافيا همواره بر آن تاكيد شده است. در مطالعات ژئومورفولوژي، شناسايي روند تغييرات اعم از تدريجي يا ناگهاني در فرايندها و اشكال سطحي است(فيليپس ، 2006: 366). ‌پژوهش‌هاي سنتي درباره تغييرات جهاني محيط در طول چندين دهه‌ گذشته، كم و بيش به شكل تدريجي، صرفا در مسير آتمسفر، ژئوسفر، هيدروسفر و بيوسفر بوده است. در اين عرصه، عامل انسان، به مثابه قربانيان اين چهار عرصه طبيعت ديده شدند و سطح تغييرات محيط در گردشي متعادل به سمت تعادل و آستانه در حركت بوده است(اهلرس، 1392: 10)، (شكل-1).