هويت در بافت تاريخي و فرسوده

هويت شهري پديده اي است از دو بعد اصلي.بعد اول شاكله و حقيقتي است كه ديده نميشود و بعد دوم سيما و كالبد و آن چيزي است كه در برابر ديدگان قرار دارد. امروزه ايجاد هويت در فضاهاي شهري از طريق نمادهاي طبيعي و انساني يكي از مباحث مهم در برنامه ريزي شهري و شهرسازي مي باشد. هويت شهرها فضايي براي رشد و توسعه انسان بوده و به عنوان يكي از ضروريات توسعه پايدار قلمداد ميگردد هويت شهري نشان دهنده ي فرهنگ شهر نشينان است بافت فرسوده تاريخي به عنوان هويت و تبلور فرهنگ هر شهر مي باشد هويت نه به عنوان پوسته و امري الحاقي بلكه به مشابه نمود حقيقت و تظاهر آن از شروط اساسي تداوم حيات اجتماعي كالبدي شهر است. تلاش براي مقابله با فرسودگي به منظور افزايش عمر بناها و بافت ها را بايد جزئي از روند مرمت و بازسازي دانست. اصلاح مرمت و احيا بناها و بافت هاي تاريخي به عنوان امري همه جانبه و جامع، در شكل درست خود، فرآيندي پويا و توانمند است كه هدف آن بازگرداندن فعاليت و سرزندگي به محدوده مي باشدو براي رسيدن به اين هدف در سه بعد كالبدي،اقتصادي و اجتماعي، به بهسازي و نوسازي كالبدي،بهسازي اقتصادي و رونق بخشي حضور مردم و تعاملات اجتماعي صحيح نيازمند است. از آنجايي كه بهسازي و نوسازي بافت هاي فرسوده شهري از ضروريات توسعه پايدار شهري است و شهروندان نقش مهمي در اين فرآيند دارند نتايج تحقيق نشان داد كه بافت هاي فرسوده چه به لحاظ كالبدي و چه از نظراجتماعي اقتصادي داراي مشكلات عديده اي هم براي ساكنين و هم براي برنامه ريزان و مديران شهري است. با تدوين برنامه هاي صحيح جهت نوسازي و بهسازي اين نوع بافت ها نه تنها به حل مشكلات منجر خواهد شد، بلكه فرصتي مناسب براي توسعه پايدار شهري در زمينه هاي اقتصادي و اجتماعي خواهد شد. روش اصلي اين مقاله توصيفي – تحليلي است و براي جمع آوري از اطلاعات كتابخانه اي استفاده شده است. اين مقاله سعي دارد ضمن شناسايي مفهوم هويت شهري، بافت تاريخي شهرها، ضرورت هاي بافت تاريخي شهر و همچنين بهسازي و نوسازي به بررسي جايگاه و نقش هويت شهري در بافت هاي قديم شهري نظير ميدان شهدا مشهد بپردازد.