تأثير يادگيري عميق بر روند طبقه‌بندي اختلال بيش فعالي و كمبود توجه

اختلال بيش فعالي و كمبود توجه شرايطي را براي كودك ايجاد مي‌كند كه نتواند آرام و بدون حركت بنشيند، رفتارش را كنترل كرده و توجه خود را به يك موضوع خاص معطوف كند. از هر ۱۰۰ كودك ۵ كودك، مبتلا به اين بيماري مي‌باشند. پسران سه برابر بيش از دختران در معرض ابتلا به اين عارضه قرار دارند. اغلب اين اختلال قبل از ۷ سالگي آغاز مي‌شود و ممكن است والدين تا وقتي كه فرزندشان بزرگ‌تر نشده، متوجه مشكل او نگردند. كودكان مبتلا به بيش‌فعالي و كمبود توجه در معرض خطر بالايي از اختلال رفتار، شخصيت ضد اجتماعي و سوءمصرف مواد مخدر قرار دارند. اكثر كودكان مبتلا به اين بيماري دچار احساس افسردگي، اضطراب و عدم اعتمادبه‌نفس مي‌شوند. با توجه به اهميت اين موضوع در اين پژوهش، از شبكه‌هاي باور عميق به عنوان يك مدل يادگيري عميق براي پيش‌بيني بيماري مذكور استفاده شده است. الگوريتم پيشنهادي روي مجموعه داده استاندارد رقابت‌هاي جهاني ADHD-200 كه شامل مجموعه داده Neuro Image و NYU است اجراشده و با الگوريتم‌هاي شناخته‌شده ديگر مورد مقايسه قرار گرفته است. نتايج به دست آمده نشان مي‌دهد كه روش پيشنهادي برتري اميدواركننده اي نسبت به ساير الگوريتم هاي شناخته شده و محبوب دارد.