بررسي روش‌هاي ذخيره سازي انرژي حرارتي با رويكرد استفاده از منابع انرژي‌هاي تجديدپذير در كشاورزي

فن آوري كشاورزي به سرعت در حال تغيير است. ماشين‌هاي كشاورزي، ساختمان‌هاي مزرعه و امكانات توليد دائما از طريق دستورالعمل‌هاي بهره وري انرژي در حال بهبود هستند. به دليل كمبود منابع سوخت‌هاي فسيلي و اثرات مخرب زيست محيطي آن‌ها، تلاش‌هاي گسترده اي براي يافتن منابع انرژي‌هاي جايگزين صورت گرفته است. اين مساله را مي توان با ارتقاء استفاده از منابع انرژي تجديدپذير مانند انرژي خورشيدي، باد، زيست توده و غيره در كشاورزي كاهش داد. دركشور ما، با توجه به نياز روز افزون به منابع انرژي و ضرورت سالم نگه داشتن محيط زيست، كاهش آلودگي هوا، محدوديت‌هاي برق رساني و تامين سوخت براي نقاط دورافتاده، استفاده از انرژي‌هاي تجديدپذير مي تواند جايگاه ويژه اي داشته باشد. به اين منظور نصب سيستم‌هاي تجديدپذير در مزارع بايد مورد توجه قرار گيرد. در برخي از اين منابع، به عنوان مثال باد و خورشيد، به دليل ماهيت رفتار تصادفي، امكان پيش بيني توان خروجي توليدي مشكل بوده و اين مسأله باعث نوسان شديد در توان خروجي مي گردد كه اين امر مشكلات فراواني را براي عملكرد سيستم به همراه خواهد داشت. به همين دليل بكارگيري سيستم‌هاي ذخيره ي انرژي در نقاط مختلف سيستم قدرت ضروري است، تا تعادل بين توليد و مصرف برقرار گردد. ذخيره انرژي به شكل‌هاي مكانيكي، الكتريكي و حرارتي صورت مي گيرد. در اين مقاله روش‌هاي مختلف ذخيره سازي مرور و مزايا، معايب و موارد استفاده از سيستم‌هاي ذخيره سازي در كشاورزي مورد بررسي قرار گرفته است.