ارزيابي قابليت اطمينانِ سيستم هاي توليد در صنايع غذايي

رويكرد قابليت اطمينان در مبحث مديريت دارايي هاي فيزيكي، به عنوان يك شاخص مهندسي، نقش مهمي را در بهبود اثر بخشي و نيز كاهش هزينه هاي نگهداري و تعميرات در سيستم هاي مختلف توليدي ايفا مي نمايد. با توجه به اهميت قابليت دسترس پذيري تجهيزاتِ صنايع غذايي در توليد و فرآوري نهايي محصولات و نيز توسعه پژوهش ها در زمينه برنامه ريزي نگهداري و تعميرات در صنايع تبديلي كشاورزي و صنعت غذا به ويژه در ايران، هدف از اين مقاله ارائه انواع روش هاي تحليل آماري و رياضي و نيز الگوريتم هاي مدل سازي به منظور ارزيابي شاخص قابليت اطمينان و شاخص هاي مرتبط با آن از قيبل شاخص تعمير پذيري و دسترس پذيري براي انواع خطوط توليد در صنايع غذايي بود. همچنين در مطالعه حاضر، شاخص هاي قابليت اطمينان در صنايع كشاورزي، صنايع لبني و نوشيدني، خطوط توليد نان صنعتي و شيريني و ساير صنايع مرتبط مورد بحث و بررسي قرار گرفته است. نتايج نشان داد كه بهبود عملكرد تجهيزات در خطوط توليد به منظور حفظ قابليت اطمينان كاري آن ها، مستلزم انتخاب راهبردهاي بهينه نگهداري و تعميرات برنامه ريزي شده است.