ارزيابي عوامل جغرافيايي موثر بر تمركز گرايي صنعت در استان كردستان

يكي از اهداف اصلي آمايش سرزمين و برنامه هاي كلان توسعه در كشور تاكيد بر گسترش فعاليت هاي صنعتي در فضاي جغرافيايي و تخصص يابي منطقه اي براي شكل گيري تقسيم كار فضايي است. به رغم توجه به اين موضوع در برنامه هاي توسعه قبل و بعد از انقلاب، در عمل هدف هاي آمايش سرزمين تحقق نيافته است و تمركز فعاليت هاي صنعتي در چند نقطه ي خاص كشور و توزيع نامتوازن آن ها در پهنه ي سرزمين به يكي از مهمترين مسايل فراروي سياستگذارن كشور تبديل شده است و به عنوان مانعي در راه توسعه¬ي پايدار و متوازن سرزمين واقع شده است. هدف تحقيق حاضر بررسي پراكنش صنعت در سطح استان كردستان و عوامل مؤثر به ويژه عوامل جغرافيايي بر تمركزگرايي آن مي¬باشد. روش تحقيق در اين پژوهش توصيفي – تحليلي بوده و اطلاعات مورد نياز از طريق مطالعات كتابخانه اي و داده هاي آماري سازمان هاي مربوطه تهيه شده است و از مدل هاي ضريب تمركز و ضريب توزيع استفاده شده است. نتايج تحقيق نشان داد كه در استان كردستان به دلايلي از جمله نزديكي به مراكز سرمايه گذاري، بازار مصرف، جمعيت آموزش ديده و ماهر، مراكز بالادستي و همچنين هزينه ي پايين حمل و نقل به بازار، نياز به نزديك هم قرار گرفتن برخي صنايع و صرفه جويي هاي ناشي از مقياس تمركز و تراكم بالاي صنايع در شهرستان سنندج به وجود آمده و باعث اختلاف منطقه اي ميان اين شهرستان با ساير شهرستان هاي استان شده است.