مباني معرفت‎شناسي مردم‏سالاري ديني، با تأكيد بر انديشه‏‌ي امام خميني (ره)

معرفت‏ شناسي به معناي شناخت بوده و اين‏كه انديشمند چگونه به جهان، انسان، جامعه مي‏نگرد و اين نگرش، متأثر از چه نوع بينشي است. معرفت‏ شناسي مردم‏ سالاري ديني، مبتني بر معرفت ‏شناسي توحيدي بوده كه در آن، وحي و عقل از منابع اصلي شناخت مي‏ باشند. هستي‏ شناسي مردم ‏سالاري ديني نيز، مبدأ و مقصد همه‏ ي موجودات هستي را خداوند مي‏ داند. در اين پژوهش با كاربست معرفت ‏شناسي مردم ‏سالاري ديني به عنوان چارچوب نظري سعي در پاسخ به اين سوال هستيم كه؛ نظام معرفت‏‏‎شناسي مردم‎سالاري ديني، چه جايگاهي در انديشه ‏ي امام خميني (ره) دارد؟ در پاسخ به اين سوال، بايد گفت كه معرفت ‏شناسي مردم‏ سالاري، در انديشه ‏ي امام خميني (ره)، متأثر از نوع معرفتي ايشان به انسان، جامعه و هستي مي ‏باشد. معرفت‏ شناسي امام خميني (ره)، متأثر از معرفت‏ توحيدي بوده كه در آن منبع اصلي شناخت همانند نظام مردم‏ سالار ديني، وحي و عقل است، بنابراين، نوع نگاه امام خميني (ره)، به حكومت، قانون و مردم، متأثر از اين نوع نظام معرفتي مي ‏باشد. در انديشه ‏ي امام خميني (ره)، حكومت به عنوان ابزاري براي رسيدن به اهداف عالي در نظر گرفته ‏مي ‏شود. ايشان، حكومت را متعلق به خداوند دانسته و معتقد است ‏كه تنها حاكم هستي خدا و كساني كه برگزيده ‏ي او هستند، مي‏ باشند. هم‏چنين، در حكومت، بايد قوانين الهي پياده‏ شود و مردم نيز مي‏ توانند با توجه به مقتضيات زمان و مكان شكل حكومت مورد نظر خود را انتخاب‏ كنند. لذا معرفت‏ شناسي مردم ‏سالاري در انديشه ‏ي امام خميني (ره)، متأثر از معرفت ‏شناسي مردم‏ سالاري ديني مي‎باشد.