بررسي تأثير مولفه هاي سبك زندگي اسلامي در پيش بيني رضايت شغلي

هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير موافه هاي سبك زندگي اسلامي در پيش‌بيني رضايت شغلي بوده است. روش: پژوهش حاضر از جمله پژوهش‌هاي غيرآزمايشي و از نوع همبستگي است. 200 نفر از معلمان مقطع ابتدايي شهرستان شهريار به روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي (100 مرد و 100 زن) انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده جهت دستيابي به هدف‌هاي پژوهش عبارت بودند از: پرسشنامه سبك زندگي اسلامي و مقياس رضايت شغلي دانت. به منظور تحليل تحليل داده از روش آمار توصيفي (ميانگين و انحراف معيار) و استنباطي (ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون) استفاده شد. نتيجه نشان داد رضايت شغلي دروني و رضايت كلي از شغل با مولفه هاي سبك زندگي اسلامي رابطه مثبت و معناداري دارند (P 0.01)، رضايت بيروني با مولفه اجتماعي در سطح P 0.01 و با مولفه سلامت در سطح P 0.05 رابطه معناداري دارد. نتايج رگرسيون نيز نشان داد رضايت شغلي دروني، بيروني و كلي بر مولفه هاي سبك زندگي اسلامي تأثير معناداري دارند (P 0.00). نتيجه‌گيري: سبك زندگي اسلامي چارچوبي براي زيستن افراد ارائه نموده است. به نظر مي‌رسد افراد مي‌توانند با بكارگيري اين اصول در زمينه‌هاي مختلف زندگي، رضايت از شغل خود را تجربه كنند.