نقش امر به معروف و نهي از منكر در پيشرفت فرهنگي جامعه

پژوهش حاضر با عنوان «نقش امر به معروف و نهي از منكر در پيشرفت فرهنگي جامعه» امر به معروف در حقيقت دعوت به همه نيكي‌ها و نهي از منكر بازداشتن از همه بدي‌هاست و يكي از اصول عملي و مهم‌ترين فرايض دين اسلام است. اجراي صحيح و دقيق امر‌به معروف و نهي‌از‌منكر، سنگ‌بناي قوام جامعه اسلامي به‌شمار مي‌رود و ضروري است مورد بررسي و پژوهش بيشتر قرار گيرد تا نه تنها زواياي مبهم فريضه بر همگان روشن گردد بلكه يافته‌هاي ارزشمند تحقيق، دستمايه‌ي مجريان قرار گيرد تا جامعه‌اي به دور از گناه و امن ساخته و همه واجبات الهي بر‌پا گردد و موجبات پيشرفت فرهنگي جامعه فراهم شود. شيوه‌هاي اجرايي امر‌به معروف و نهي‌از‌منكر به دو دسته‌ي فردي و اجتماعي تقسيم مي‌شود. از جمله شيوه‌هاي اجرايي فردي، شيوه گفتاري، نوشتاري، عملي مي‌باشد كه در همه آنها شيوه‌هاي اجتماعي هم كاربرد دارد. شيوه‌هاي اجتماعي در نهاد‌هاي خانواده و مراكز آموزشي و رسانه‌هاي جمعي قابليت اجرا دارد. آثار انجام امر ‌به معروف و نهي ‌از ‌منكر برپا داشتن واجبات الهي، سلامت دنيا و آخرت و حفظ امنيت و... است و از پيامدهاي ترك آن هم مي‌توان به سلب رحمت الهي و عدم استجابت دعا و... اشاره كرد. اما در واقعيت ارتباطي بسيار نزديك قطعي و عيني بين پيشرفت فرهنگي و فريضه امر‌به معروف و نهي ‌از‌ منكر وجود دارد؛ هيچ فرهنگي بدون دين و جامعه نمي‌تواند وجود داشته باشد و هيچ دين و جامعه‌اي بدون فرهنگ نيست. جامعه نظام روابط متقابلي است كه انسان‌ها بين خود برقرار مي‌كنند و فرهنگ، شيوه‌ي زندگي، ارزشها‌، عادات و رسوم و... است. راه رشد هر فردي از روابط سالم و سازنده‌ي اجتماعي مي‌گذرد. اگر روابط متقابل اجتماعي نبود هرگز به كمال آرماني خود نمي‌رسيد. شكي نيست كه اسلام تنها ديني است كه اساس آيين خود را بسيار صريح و روشن بر پاي اجتماع قرار داده است، روح اجتماع در جميع احكام و مقررات قرار دارد. شيوه‌ي پژوهش حاضر، توصيفي-تحليلي است و جمع‌آوري اطلاعات آن بر اساس اسناد و مدارك معتبر علمي ديني از طريق منابع كتابخانه‌اي صورت گرفته است و همچنين به صورت كاربردي قابل اجرا است.