پژوهشي در زمانه، زندگي و اشعار سيف اسفرنگ

سيف اسفرنگ از شاعران قصيده‌سراي اواخر قرن ششم و نيمۀ اوّل قرن هفتم هجري است كه در انتقال سبك دوره‌اي از خراساني به عراقي نقش كليدي و مهمّي داشته است. اگرچه شعاعِ آفتاب شاعران بزرگ اين عصر سبب غفلت ما از پرداختن به ديگر شعراي معاصرشان نظير سيف اسفرنگ بوده است اما آيا شاهكارهاي ادبي مولوي و سعدي در قرن هفتم مي‌تواند در خلأ شكل گرفته باشد؟ يا محصول آزمون‌ها و تجربه‌هاي شعري ديگر شاعراني بوده است كه اين راه دشوار و پرسنگلاخ را پيموده‌ و هموار كرده‌اند؟ نگارندگان در اين مقاله با استفاده از روش تحليلي-توصيفي و كتابخانه‌اي مي‌كوشند تا با پژوهش در زمانه، زندگي و اشعار يكي از اين شاعران، و همچنين نگاهي انتقادي به تذكره‌ها و تحقيقاتِ پيرامون سيف اسفرنگ، گوشه‌اي از زواياي پنهان ادبيات فارسي قرن هفتم را كاويده و با محوريتي ديگرگونه آشكار و نمايان سازند.