كاركردهاي سه گانه فعل در شعر سهراب سپهري

فعل كليدي ترين ركن جمله است و در طي دوره هاي تاريخي ، تحولات بسياري پذيرفته است . در دوره هاي اوليه ي تاريخ زبان فارسي كاركرد دستوري وساختاري فعل ، بيشتر مورد توجه بوده است، اما در پي تحول و توسعه ي فعل در دوره هاي بعد، كاركردهاي مختلف ديگري هم مورد توجه دستورنويسان واقع گرديد. دراين مقاله ، سه كاركرد مهم فعل ، ساختاري ودستوري ، معنايي و نحوي ، زيبا شناختي در ديوان اشعار سهراب سپهري به روش كتابخانه اي وبه شيوه ي تحليلي مورد بررسي قرارگرفت. در كاركرد ساختاري و دستوري، فعل هاي ساده و پيشوندي و مركب به كاررفته در شعر سهراب ، مطالعه گرديد و نحوه ي وهدف وي از آوردن هريك از اين گونه هاي فعل ، بررسي شد. در كاركرد معنايي ونحوي معاني غيرزمان افعال، همانند مشاهده اي، توصيفي و تعريفي اشعارسهراب مورد تجزيه و تحليل قرارگرفت. در كاركرد زيباشناختي هم به تقدم يا تاخر و حضور يا غياب فعل از جنبه ي زيباشناختي ، در شعر سهراب پرداخته شد.