حفظ منابع آب و خاك با كاربرد روش­هاي مختلف زهكشي

زهكشي در مناطقي چون ايران كه توليدات محصولات زراعي و باغي به آبياري بستگي دارد؛ عبارت است از خارج نمودن آب و املاح اضافي از خاك. اگر زهكشي خاكي خوب باشد حتي بدترين دهقانان نمي توانند زمين خود را از حيز انتفاع ساقط سازند. ولي در صورتي كه زهكشي خاك نامطلوب باشد بهترين زارعان نيز نمي­توانند از سير قهقرايي خاك جلوگيري نمايند. كليه زمينهايي كه آبياري مي­شوند به يك سيستم زهكشي نيازمند هستند و اين زهكشي مي­تواند طبيعي باشد و يا به علت نوع خاك و ساير عوامل زمين­شناسي مصنوعاً تعبيه شود. در بعضي موارد زهكشي مصنوعي كه ساخته و پرداخته انسان است مكمل زهكشي طبيعي مي­گردد. بهر حال در طرح آبياري بايستي لزوم احداث شبكه هاي زهكشي در نظر گرفته شود تا امكان بهره­برداري دائم از منابع آب و خاك منطقه فراهم شود. اجراي سيستم­هاي زهكشي خود مزايا و معايبي را دنبال داشته و از ديدگاهاي مختلف، زهكشي را به انواع مختلفي تقسيم كرده­اند. در اين مقاله سعي شده است ضمن تشريح اهميت زهكشي، معيارهايي براي انتخاب زهكش اعم از زهكشهاي لوله­اي، ترانشه­ها و يا انهار روباز ارائه گردد.