نقش آبياري بهينه بر كاهش عارضه خشكيدگي خوشه خرما در اراضي سبك

به منظور بررسي اثر مديريت مصرف آب آبياري بر كاهش عارضه خشكيدگي خوشه خرما آزمايشي بصورت فاكتوريل در قالب طرح آماري اسپليت پلات شامل 3 سطح دور آبياري (90، 120 و 150 ميلي متر تبخير تجمعي از تشتك كلاس A) در كرت اصلي و دو سطح ميزان آب آبياري (70 و 100 درصد ميزان تبخير تجمعي) و يك تيمار شاهد (مديريت آبياري كشاورزي) در كرت فرعي در 3 تكراراجرا شد. قبل از بروز عارضه خوشه هاي درختان مورد آزمايش در توري قرار داده شدند و از ابتداي شروع عارضه به فواصل 3 روز يك بار تا پايان رسيدن خرما داده برداري مربوط به ميزان خسارت عارضه انجام شد. در پايان ميزان خسارت عارضه در هر تيمار بر حسب درصد خسارت وزني محصول و درصد خسارت از نظر تعداد خوشه در هكتار اندازه گيري شد. نتايج ادغام دو سال اثر دور و ميزان آب آبياري بر شدت عارضه خشكيدگي خوشه خرما از نظر درصد خسارت وزني محصول نشان مي دهد كه كمترين ميزان خسارت عارضه با 8/15 درصد مربوط به تيمار 90 ميلي متر تبخير (با دور يكبار در هفته) و ميزان آب آبياري 70 درصد اين ميزان تبخير تجمعي (630 مترمكعب در هكتار به ازا هر دور آبياري)، و بيشترين ميزان خسارت با 51 درصد مربوط به تيمار شاهد بود.