بررسي تاثير پارامترهاي اقليمي بر عملكرد محصول گندم (مطالعه موردي؛ شهرستان اهواز)

در حال حاضر كشاورزي يكي از مهم­ترين بخش­هاي اقتصادي يك كشور به شمار مي­­آيد. بازده توليد محصولات كشاورزي تا حدود زيادي با شرايط اقليمي در ارتباط است. بررسي اثرات شرايط اقليمي بر ميزان توليد محصولات كشاورزي مي­تواند كمك موثري به انتخاب مناسب­ترين گياه براي كشت محصول بنمايد. امروزه بزرگترين مسأله در هواشناسي كشاورزي، اثر پارامترهاي اقليمي بر روي محصولات كشاورزي است. در اين تحقيق، براي بررسي اثر پارامترهاي اقليمي بر عملكرد محصول گندم در محدوده شهرستان اهواز، از پارامتر­هاي هواشناسي شامل ميانگين درجه حرارت، رطوبت نسبي، بارش، ساعات آفتابي و تبخير ايستگاه هواشناسي اهواز در بازه­ي زماني 1393-1384 استفاده شده است. در اين تحقيق ابتدا روند تغييرات پارامترهاي هواشناسي و عملكرد گندم توسط نمودار مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و سپس از روش همبستگي پيرسون، ارتباط بين عملكرد محصول و پارامترهاي اقليمي در بازه­ي زماني مذكور مورد بررسي قرار گرفت. تحليل نمودار، نشان داد كه افزايش عملكرد محصول گندم با افزايش درجه­ي حرارت و تبخير رابطه­ي عكس، با افزايش رطوبت نسبي و بارندگي و با افزايش ساعات آفتابي در چهارماه دوم دوره­ي كشت (اسفند تا خرداد) رابطه­ي مستقيم دارد. نتايج حاصل از تحليل همبستگي پيرسون نشان مي­دهد كه از بين پارامترهاي آب و هوايي، تبخير بيشترين همبستگي منفي را براي محصول گندم در ما­ه­هاي بهمن و اسفند به ترتيب برابر 643/0- و 650/0- در مقياس زماني ماهانه داشته است.