مقايسه روش آبياري قطره­اي سطحي و زيرسطحي

يكي از راه­هاي بهينه­سازي مصرف آب، بكارگيري روش­هاي نوين آبياري از جمله آبياري قطره­اي است. آبياري قطره­اي روش مناسبي براي بالا بردن راندمان آبياري، ذخيره آب و بهبود مديريت آبياري بخصوص در شرايط كمبود منابع آبي مي­باشد. هدف از اين تحقيق بررسي مطالعات انجام گرفته در خصوص پارامترهاي عمكرد، كارآيي مصرف آب، شاخص تنش آبي محصول و پتانسيل روزانه آب برگ در آبياري قطره­اي سطحي و زيرسطحي مي­باشد. بدين منظور اختصاصاً به بررسي يكي از تحقيقات انجام گرفته در كشور تركيه و مقايسه نتايج آن با برخي از مطالعات ديگر، پرداخته خواهد شد. در اين تحقيق از دو سيستم آبياري قطره­اي سطحي (DI) و زيرسطحي (SDI) در كرت­هاي اصلي و دو دور آبياري 3 و 6 روز و 4 سطح آبياري شامل: آبياري كامل (IF)، كم­آبياري به ميزان 25 درصد (DI-75) و 50 درصد (DI-50) و آبياري جزئي ريشه (PRD-50) در زيركرت­ها به طور جداگانه و در 4 تكرار براي بادمجان استفاده گرديد. نتايج نشان داد روش­، دور و رژيم­هاي متغير آبياري موجب تفاوت معنادار عملكرد و رشد محصول گرديده و عملكرد و كيفيت بادمجان در آبياري قطره­اي سطحي بهتر از زيرسطحي مي­باشد. كمترين و بيشترين مقادير عملكرد به ترتيب متعلق به تيمارهاي SDI IF6 PRD-50 و DI IF3 FI در سال 2013 و تيمارهاي SDI IF6 PRD-50 و SDI IF3 FI در سال 2014 بود. همچنين كمترين و بيشترين كارآيي مصرف آب به ترتيب در تيمارهاي PRD-50 SDI IF6 و SDI IF6 DI-50 در سال 2013 و تيمارهاي DI IF3 DI-50 و SDI IF6 PRD-50 در سال 2014 بدست آمد. نتايج اين محققين نشان داد كه آبياري بادمجان مي­بايست در مقادير CWSI معادل 18/0-2/0 و LWP معادل 05/1- تا 9/0- مگاپاسكال به منظور افزايش عملكرد و كيفيت صورت گيرد. از اين شاخص­ها مي­توان براي زمان­بندي آبياري بادمجان استفاده كرد