واكنش راندمان مصرف آب و عملكرد آفتابگردان به كاربرد كود دامي و زئوليت در رژيم‌هاي مختلف آبياري

اصلاح خاك با كود حيواني و زئوليت مي‌تواند ايده سودمندي جهت كاهش مصرف كودهاي شيميايي و توسعه سيستم كشاورزي پايدار خصوصا در خاك شني باشد. در اين راستا، تحقيق حاضر با هدف بررسي اثر سطوح مختلف زئوليت و كود حيواني بر خصوصيات خاك و عملكرد كمي و كيفي آفتابگردان به‌صورت اسپليت فاكتوريل در قالب طرح بلوك كامل تصادفي با سه تكرار در سال‌هاي 1394-1393 در مزرعه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي دانشگاه تربيت مدرس به اجرا در آمد. فاكتور اصلي شامل رژيم‌هاي آبياري (آبياري پس از تخليه 40، 60 و 80 درصد رطوبت قابل استفاده خاك) بود. تركيب تيمارهاي كودي (100% كود دامي، 50% دامي + 50% شيميايي و 100% شيميايي) و زئوليت (0، 5 و 10 تن در هكتار) نيز فاكتور فرعي آزمايش را تشكيل مي­دادند. نتايج نشان داد كه منابع آلي همراه زئوليت بيشتر باعث توليد بالاترين عملكرد دانه آفتابگردان (7/1781 و كيلوگرم در هكتار) و راندمان مصرف آب گرديدند. بيشترين مقدار روغن دانه در شرايط عدم تنش با كاربرد 10 تن زئوليت و 50% كود دامي + 50% كود شيميايي (9/37 %) در سال اول حاصل شد. در همه تيمارهاي آبياري، تيمارهاي حاوي 100 درصد يا 50% كود دامي همراه با 5 يا 10 تن زئوليت در هكتار، عملكرد دانه و كارايي مصرف آب بالاتري داشتند