بررسي شاخص هاي كيفي آب رودخانه كارون در تصميم سازي هاي مديريتي در پايين­دست

آلودگي رودخانه كارون به عنوان منبع آب آبياري اراضي اميركبير اهواز از مشكلات مهم اين رودخانه است. هدف اين تحقيق بررسي روند كيفي آب كارون و كيفيت زه آب‌هاي خروجي از اين اراضي با استفاده از شاخص‌هاي كيفي كشاورزي و استاندارهاي شرب است. اين تحقيق به بررسي كيفيت آب رودخانه كارون از لحاظ استانداردهاي كشاورزي و شرب به عنوان منبع آب اراضي اميركبير اهواز و ارزيابي كيفيت زه آب‌هاي خروجي با تأكيد بر پارامترهاي فيزيكي و شيميايي پرداخته است. در اين بررسي از نمودارهاي ويلكاكس، شولر و جدول استاندارد ملي ايران در بازه­ي زماني 1387-1381 استفاده شده است. بر اساس طبقه‌بندي ويلكاكس كيفيت آب رودخانه در كلاس C3-S2 قرار دارد و با مقايسه مقادير TDS و EC آب آبياري و نيز آب زهكشي، در كلاس آب­ آبياري با كمي شوري و در بازه­­ي dS/m 2/2-8/0 قرار مي­گيرد اما آب زهكش­هاي خروجي با dS/m 7 EC در كلاس آب­هاي شور قرار دارد. از لحاظ استانداردهاي شرب، اكثريت پارامترها از جمله كلسيم و منيزيم خارج از محدوده استاندارد بوده كه نشان دهنده سختي آب رودخانه است. ميزان سولفات بالاي آب، استفاده از آن را براي مصارف شرب از نظر ايجاد بيمار­هاي گوارشي محدود مي­سازد. لذا براي استفاده در شرب نياز به تمهيدات لازم براي تصفيه خواهد بود. نتايج نشان داد كه كيفيت آب رودخانه كارون و زه آب­هاي اميركبير در سال­هاي اخير كاهش‌يافته و از لحاظ استاندارهاي كشاورزي نامناسب است و براي مصرف شرب از لحاظ پارامترهاي فيزيكي و شيميايي، مناسب نيست.