نظارت و بازرسي و آسيب‌هاي آن با توجه به آموزه‌هاي فرهنگ علوي

سال‌هاي متمادي تمام سازمان‌ها و مديران سازمان‌هاي دولتي و خصوصي در پي شناخت روندهاي مناسب نظارت و بازرسي و بهبود آنها هستند. علي‌رغم مطالعات گسترده در اين زمينه هنوز هم آسيب‌هاي مختلفي از جنبه‌هاي مديريتي و رفتاري گرفته تا ساختاري و فرهنگي مجال اصلاح اين روندها را نداده‌اند. در اين راستا هدف از اين پژوهش، مطالعه و بررسي احاديث و روايات نهج‌البلاغه براي شناسايي فرايند بازرسي و نظارت و آسيب‌هاي مربوط به آن مي‌باشد. اين پژوهش كاربردي با روش مطالعه‌ي كتابخانه‌اي و مراجعه به احاديث و روايات موجود به شناسايي و تبيين آسيب‌ها و دسته‌بندي آنها پرداخته است. روش دسته‌بندي با بهره‌گيري از گروه كانوني مي‌باشد كه تعداد 5 نفر با روش نمونه‌گيري نظري به مدت 2 تا 3 ساعت تا رسيدن به عمق و كفايت نظري به دسته‌بندي نتايج پرداختند. براي رتبه‌بندي آسيب‌ها نيز از روش سلسله‌مراتبي استفاده شد و در نهايت مشخص گرديد كه مهم‌ترين آسيب‌هاي نظارت و بازرسي به مواردي همچون ضعف قوانين، فساد اداري، ضعف مديريت و ضعف آموزش برمي‌گردد. پيشنهاد اصلي اين پژوهش، ضرورت گسترش آموزش و بالاخره اجراي فرايند نظارت و بازرسي مستمر عيني و نامحسوس بر مبناي سيره‌ي علوي و گرفتن بازخورد از طريق مشاركت كاركنان مي‌باشد تا با تشخيص دقيق انحرافات به اصلاح و بهبود مستمر فرايندها بپردازند.