طراحي جايابي گمانه¬هاي اكتشافي با تلفيق سه بعدي لايه¬هاي اطلاعاتي

در اين مقاله، يك روش جديد براي طراحي بهينه گمانه¬هاي جهت دار بر اساس تلفيق لايه¬هاي اطلاعاتي مختلف زمين¬شناسي، ژئوفيزيكي، مدل عياري و عدم قطعيت با استفاده از روش تصميم¬گيري چندمعياره ارائه شده است. اين روش شامل چند مرحله است: ابتدا مدل¬هاي سه¬بعدي زمين¬شناسي، ژئوفيزيكي، عيار و عدم قطعيت تهيه مي¬شوند. سپس مجموعه¬اي از گمانه¬هاي كانديداي سه بعدي (شيبدار) طراحي شده و مقدار هر پارامتر در طول گمانه تخمين زده مي¬شود. در نهايت گمانه¬هاي كانديدا بر اساس امتيازاتشان و با استفاده از يك روش تصميم¬گيري چند معياره رتبه¬بندي مي¬شوند و پارامترهاي گمانه بهينه شامل مختصات مكاني (x, y) و جهتي (آزيموت و شيب) بدست مي¬آيند. عيار تخميني براي گمانه جديد به داده¬هاي عياري گمانه¬هاي اوليه اضافه مي-شوند و مدل عياري و عدم قطعيت دوباره بدست مي¬آيند. گمانه دوم با طي مراحلي مشابه با گمانه اول طراحي مي¬شود. اين فرآيند تا زماني¬كه گمانه¬هاي لازم طراحي شوند ادامه مي¬يابد. اين روش براي طراحي گمانه¬هاي تكميلي در كانسار مس-طلاي پورفيري دالي استفاده شده است. عيار مس، عيار طلا، واريانس تخمين، خودپذيري مغناطيسي، دگرساني، طول ماده معدني و باطله در هر گمانه معيارهايي هستند كه براي انتخاب گمانه بهينه در نظر گرفته شده¬اند. مدل سه¬بعدي خودپذيري مغناطيسي از معكوس¬سازي داده¬هاي مگنتومتري و ديگر مدل¬ها با استفاده از 7 گمانه و 7 ترانشه حفر شده در مراحل قبل بدست آمده¬اند. گمانه¬هاي بهينه براساس ماده معدني با عيار بيشتر، خاصيت مغناطيسي بيشتر، آلتراسيون مطلوب¬تر و طول بخش كانه¬دار بيشتر و گانگ كمتر قطع كند و در قسمت¬هايي با عدم قطعيت بالاتر بهينه انتخاب مي¬شوند. با استفاده از اين الگوريتم پارامترهاي 3 گمانه بهينه جديد بدست آمده است.