نقش دين در معنا دهي به زندگي

هدف: دين اسلام در معنادهي به زندگي نقش بسيار زيادي دارد به طوري كه هيچ مسلمان واقعي در هيچ شرايطي احساس پوچي نمي كند. مولفه هاي چون ايمان به خدا، معاد باوري، علم به فلسفه مرگ، رنج و درد هايي كه انسان در دنيا متحمل مي شود تنها از دين اتخاذ مي گردند. و ساير مولفه هاي معناداري زندگي نيز در فرهنگ اسلامي معناي پايدارتري به زندگي مي دهند. هدف اين تحقيق تبيين نقش دين اسلام در معناي زندگي با بهره گيري از قران و روايات مي باشد. روش: روش اين تحقيق كتابخانه‌اي است ولي براي تبيين از روش‌هاي استظهار و استنباط از متون استفاده نموده است. يافته‌ها: علائم معناداري زندگي در انسان به صورت نشاط و اميدواري و احساس رضايتمندي از زندگي بروز مي كنند لذا در آيات و روايات عوامل بروز چنين علائمي، ايمان به خدا و معاد باوري علم به فلسفه مرگ رنج و درد، لذت، كار و تلاش، مسئوليت‌پذيري، عشق و آرمان گرايي مي‌باشد. نتيجه‌گيري دينداري باعث نشاط و اميدواري و احساس رضايتمندي از زندگي مي شود. تقريباً تمام آنچه كه در علوم تجربي به عنوان عامل معنادهي به زندگي شناسايي شده است با تتبع در منابع وحياني اسلام مي‌توان يافت و در سبك زندگي اسلامي چنين عواملي بهتر نقش آفريني مي‌كنند.