عوامل مؤثر بر معناي زندگي در الگوي حيات طيبه اسلامي با رويكرد باز توليد سبك زندگي اسلامي در دنياي معاصر

معناي زندگي يكي از موضوعات فلسفي، روان شناختي و ديني انسان خصوصاً در دوران عصر جديد و عصر پيشرفت همه جانبه علوم و فنون مي باشد بطوري كه با تغيير و تحول سبك هاي زندگي و با پيچيده شدن و چند بعدي شدن زندگي، معناي زندگي هم پيچيده شده و در ساحت هاي جديدي از جمله علوم ارتباطي، جامعه شناسي و سياست قابل بحث و بررسي است كه در چه نوع جامعه و الگوي سبك زندگي اجتماعي، سياسي و شرائط اجتماعي، معناي مطلوب زندگي، فراهم و معنادار مي شود،و از آنجائي كه زندگي در متن يك واقعيت عيني ارتباطي، اجتماعي در درون فرد به وجود مي آيد و عوامل بيروني تأثير بسيار مهم در زندگي و خوشبختي و سعادت انسان دارند. بالطبع اگر هنجارهاي اجتماعي و اصول اخلاقي و عدالت و حقوق افراد جامعه رعايت نشود داشتن زندگي معنادار امكان پذير نخواهد بود، بر اين اساس در دنياي معاصر كه سبك زندگي اسلامي و به تبع آن معناي زندگي در جامعه اسلامي دستخوش تغييرات و تحولات متعدد شده است و شاهد آسيب شناسي جدّي در آن هستيم، اين سوال مطرح مي شود كه چه نوع الگويي مي تواند آن را باز توليد كند.بر اين اساس اين پژوهش به صورت توصيفي و تحليلي و از طريق مطالعه كتابخانه اي در پي پاسخ به اين سؤال، الگوي حيات طيبه و تبيين شاخص ها و ويژگي هاي آن از جمله سعادت محوري، ايمان به خدا و عمل صالح، عقلانيت و خرد ورزي در ابعاد مختلف زندگي را به عنوان سبك زندگي اسلامي كه هماوردي لازم با ديگر سبك هاي زندگي در دوران جديد را داشته و معناي زندگي و شور و شوق و اميد را به انسان به ارمغان مي آورد ارائه داده است، بطوري كه ترسيم روشني از سامان دهي امور مادي و معنوي انسان را در ابعاد مختلف زندگي، وضع قوانين، برپائي عدالت، تأمين آزادي، امنيت، رشد و تعالي و عقلانيت، رعايت حقوق اجتماعي، سياسي و فرهنگي و در يك معنا توسعه و تعالي چند جانبه به انسان و جامعه او را ارائه مي دهد و در نهايت نمودهاي معناي زندگي را در قالب رضايتمندي، بهره مندي ازلذائذ زندگي، رفاه، فايده مندي، شادكامي و شكوفائي استعدادها و دستيابي به اهداف خصوصاً خشنودي و قرب الهي را فراهم مي سازد.