پند و پيام هاي رودكي

سامانيان درقسمت هايي از سرزمين ايران موفق مي شوند فرهنگ بيداري و گرايش به زبان و ادب پارسي را در تمام ابعاد فراگير كنند .قرن چهارم دربار ساماني مركز تجمع شاعران ، اديبان ،حكما و علما ي بسياري است كه ،اين خود حاكي از رونق و جايگاه ارزشمند عالم و علم است كه خود سبب رونق و پيشرفت علمي جامعه آن روزگارشده است . در اين ميان رودكي شعرپارسي را از تنگنا هايي كه ادب و زبان عربي ايجاد كرده بود خارج وبه عظمت و اقتدار مي رساند. شعرزهد زاده ي عصر ساماني است. نگارنده برآنست تا در اين پژوهش به اين سوالات مقدر كه ابتداچه نوع پيام ها يي در ديوان شاعرازبسامد بيشتري برخوردار است و آيا تمام پند ها زاهدانه است يا خير ؟ پاسخ مناسبي را بدهد. همچنين نگارنده سعي كرده است پندها و پيام هاي رودكي را با توجه به شاهد مثالهايي از ديوان خود شاعر بررسي و تحليل نمايد. شعررودكي مملواز پيام ها و پندهاي خيال انگيزي است كه شاعر در شعرهايش خواننده را به تفكر ،تعمق وكاربستن آنها توصيه كرده است.