بررسي مفهوم ايزدبانوي خراسان در متون دوران ميانه با كنكاش در كتيبه كرتير و يك متن مانوي

در اين پژوهش سرزمين خراسان از وراي متونِ به‌جاي مانده از دوران ميانه مورد بررسي قرار گرفته است. با توجه به تأثير فرهنگي عميق سرزمين خراسان بر فرهنگ، زبان و ادب پارسي، كنكاش در متنهاي كهن كه به اين سرزمين پرداخته‌اند؛ بسيار حائز اهميّت است. به ويژه كه خراسان مهد ادبيات حماسي و ميراث‌دار سبك خراساني در ادب فارسي به‌شمار مي‌رود. اين پژوهش با بررسي واژه خراسان و ردگيري آن در كهن‌ترين منابع، دو متن از دوران ميانه(مانوي و پهلوي ساساني)، را به صورت تطبيقي مورد كنكاش قرار داده است؛ در هر دو متن علاوه بر اينكه خراسان سرزميني مقدس به‌شمار رفته است؛ سخن از ايزدبانويي تمثيلي است كه با خراسان پيوند داشته است. بررسي چيستي و ماهيّت اين ايزدبانو و ارتباطش با خراسان از جمله اهداف اين پژوهش بوده است و بنابر نتايج به دست آمده؛ آنگونه كه مشاهده خواهد شد؛ با مفهومي مواجه مي‌شويم كه از جمله باورهاي مردمان ايران‌زمين در دوران ساساني و در ارتباط با خراسان بوده است.