فرهنگ نويسي در خراسان

فرهنگ هاي لغت نقش معيارسازي دارند . وقتي تعريف ، املا و تلفظ واژه اي ثبت مي گردد همه آن را به عنوان معيار قبول مي كنند . در رشته هايي فرهنگ نوشته مي شود كه بيشتر راجع به آنها مطالعه شده باشد و به رشد و بالندگي رسيده باشد . به نظر مي رسد خراسان ، سرزمين تقدس واژه ها ، اين بالندگي را زودتر و بيشتر از ساير سرزمين ها يافته است . بررسي جايگاه مشاهير ادبي خراسان در فرهنگ نويسي ، كه كمتر به آن پرداخته شده است ، ما را با جنبه هاي علمي ناشناخته تلاش آنها براي حفظ واژه هاي زبان فارسي و گويش هاي خراسان آشنا مي كند و پژوهشگران جوان را به ادامه راه آنها در فرهنگ نويسي تشويق مي كند ، راهي كه دشوارتر و طولاني تر از ساير پژوهش هاست . در اين پژوهش با رويكردي توصيفي و تحليلي و استفاده از منابع كتابخانه اي به معرفي برخي از مشاهير فرهنگ نويسي خراسان كنوني پرداخته شده است . نهضت فرهنگ نويسي در ايران از سرزمين خراسان و با لغت فرس اسدي توسي آغاز مي شود و پس از آن تا به امروز مشاهير ادبي خراسان بيش از ۲۷ عنوان فرهنگ فارسي نوشته اند و با نگارش فرهنگ هاي گوناگون به واژه ها كه قلب تپنده هر زباني هستند ، جان تازه اي بخشيده اند .