ارائه يك رويكرد فازي مبناي پويا به‌منظور استنتاج اعزام اتوبوس‌هاي درون‌شهري

امروزه در كاربردهاي مهندسي و حمل‌ونقل، مسائل پيچيده توأم با عدم قطعيتي وجود دارند كه به روش‌هاي معمولي محاسباتي قابل حل نيستند. خطوط اتوبوس‌راني ازجمله پر‌كاربردترين و شناخته‌شده‌ترين شيوه‌هاي حمل‌و‌نقل عمومي محسوب مي‌شود كه از اين امر مستثني نيستند. هدف از اين پژوهش توسعه يك سيستم استنتاج مبناي پويا به‌منظور تعيين تعداد اتوبوس‌هاي يك خط اتوبوس‌راني درون‌شهري (مطالعه موردي بر روي خط ويژه شهر رشت) با تكيه بر ترم‌هاي زباني مد نظر كارشناسان است. به اين منظور در اين پژوهش يك سيستم استنتاج فازي پيشنهاد مي‌شود كه توانايي مدل‌سازي اعزام اتوبوس‌ها را با توجه به شرايط متغير محيطي و آب‌و‌هوايي و همچنين لحاظ كردن نادقيقي و عدم قطعيت و تأثير هم‌زمان آن‌ها داشته باشد. مقايسه‏اي روش پيشنهادي اعزام اتوبوس در اين پژوهش و سيستم اعزام كنوني اتوبوس‏راني در منطقه موردمطالعه نشان داد استفاده از سيستم فازي مي‌تواند با مدل‌سازي ترم‌هاي زباني ارائه‌شده توسط متخصصين ضمن كاهش زمان انتظار مسافرين در ايستگاه‌ها نقش بسزايي در كاهش مصرف سوخت و آلودگي محيط‌زيست ايفا نمايد.