سبك شناسي آوايي اشعار فروغ فرخزاد براساس ديدگاه گرامون

از مهمترين عناصر روساختي شعر ،موسيقي و آهنگ كلام است و اساسي ترين عنصري كه ژرف ساخت شعر را مي سازد ،محتوا و درون مايه است.هماهنگي اين دو ركن در شعر اساسي ترين و ضروري ترين عامل لذت بخشي و تاثير شعر است. شاعران علاوه بر محتوا ،براي جنبه هاي لفظي شعر نيز اهميت بسياري قائل هستند و درصددند تا راه هاي مختلفي را براي بيان معني،تخيل و احساس خود به مخاطب پديدآورند.آواها در كنار يكديگر در انتقال مفهوم و احساس شاعر موثر است ،شاعران برخي از واجها و مصوت ها را آگاهانه يا ناخوداگاه تكرار مي كنند و بدين وسيله سطح موسيقيايي شعر خود را افزايش مي دهند. فروغ يكي از شاعراني است كه مي توان گفت توانايي خاصي در تلفيق آوا و معاني مختلف داشته است.بدين منظور اشعار فروغ جهت مطالعه و بررسي انتخاب شد و ابياتي كه داراي تكرار آوا بوده استخراج و كاركرد آنها مورد بررسي قرار گرفت.پرسش كلان در اين مقاله اين است كه بر اساس ديدگاه گرامون چه تناسب هايي ميان عناصر موسيقيايي شعر فروغ فرخزاد و مفاهيم عاطفي دارد؟