بررسي دلايل بروز خشكسالي و كم آبي در اكوسيستم هاي تالابي و پيامدهاي آنها

اهميت وجودي تالابها و درياچه‏ها و نقش كاركردهاي مختلف آنها در حفظ شرايط محيط زيستي مناطق موضوعي است كه همه متخصصين بر آن اتفاق نظر دارند. تأمين غذا، كنترل سيلاب و خشكسالي، جذب آلاينده‌ها، تأمين آب، ارزش‌هاي فرهنگي، ذخيره كربن، پاكسازي هوا، تنوع زيستي، تعديل خرده اقليم‌ها و تفرج و گردشگري از خدمات اين زيست بوم‌هاي باارزش مي‏باشد. اهميت اين زيست بوم‏ها به گونه‏اي است كه كنوانسيون رامسر به منظور حفاظت از تالابهاي جهان در سال 1349 در رامسر پايه‏گذاري شد و تاكنون 35 تالاب ايران در آن ثبت گرديده است. افزايش تقاضاي آب در بخشهاي مختلف بخصوص كشاورزي در كنار شروع دوره خشكسالي و عدم مديريت مناسب در منابع آب شرايطي را بوجود آورده است كه متأسفانه امروز شاهد از بين رفتن برخي از تالابها نظير تالاب گاوخوني، هورالعظيم، هامون، پريشان و ...... هستيم. بروز پيامدهاي ناشي از كاهش كاركرد و مرگ تالابها در حوزه‏هاي مختلف اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و محيط زيستي تيتر خبرهاي اصحاب رسانه شده است. مهاجرت، نابودي صنعت كشاورزي و شيلات، از دست دادن فرهنگ بومي ساكنين حاشيه تالاب‏ها، وزش توفان‌هاي شن، ريزگردها و ابتلا به بيماري‌هاي تنفسي و در نهايت صرف هزينه‌هاي مالي هنگفت براي جبران خسارت‌هاي ناشي از خشك شدن تالاب‌ها از پيامدهاي قابل ذكر مي‏باشد. در اين تحقيق با بررسي وضعيت فعلي تالابهاي كشور عوامل منفي تأثيرگذار بر حيات تالابها مورد بررسي قرار گرفته و در انتها نيز راه‏كارهاي پيشنهادي جهت كاهش اثرات و بهبود شرايط ارائه گرديده است.