ضرورت مديريت منابع آب در بخش كشاورزي (مطالعه موردي : استان يزد)

نقش آب در توليدات كشاورزي از يك سو و كمبود آن در مناطق خشك از ديگر سو ، استفاده بهينه از اين منبع كمياب را ضروري مي سازد. از اين رو مديريت منابع آب و استفاده بهينه از آن به ويژه در مناطق خشك از اهميت بالايي برخوردار است. استان يزد نيز به علت حاكم بودن شرايط اقليمي خشك و فراخشك در آن ، از جمله مناطقي است كه همواره از شرايط بي آبي و كم آبي در رنج و سختي بوده است. با توجه به اهميت اين موضوع ، هدف از تدوين اين مقاله بررسي وضعيت كشاورزي استان با تاكيد بر مديريت منابع آب كشاورزي استان يزد است. روش تحقيق توصيفي – تحليلي و از نوع مطالعات كاربردي است. بررسي هاي صورت گرفته نشان مي دهد از مجموع آب مصرفي استان يزد 92.8 درصد در بخش كشاورزي ، 4.6 درصد براي آب شرب و 2.49 درصد در بخش صنعت مصرف مي شود. از مجموع اراضي كشاورزي استان نيز بيش از 90 درصد به صورت سنتي از منابع آب استفاده مي شود و با توجه به اتلاف بالاي منابع آب در اينگونه شيوه هاي آبياري ، استفاده بهينه اي از منابع محدود آب استان به عمل نمي آيد. همچنين با توجه به وابستگي كشاورزي استان به منابع آب زير زميني ، برداشت بي رويه از اين منابع باعث افت سالانه سطح آب بين 1 تا 126 سانتيمتر در آبخوان هاي استان شده است.با توجه به گستردگي بحران ، برنامه ريزي صحيح براي استفاده بهينه از منابع آب كشاورزي استان و داشتن مديريت كارآمد در اين زمينه از جمله مهمترين الزامات و اولويت هاي توسعه استان در بلند مدت مي باشد.