تأثير ابرجاذب و رژيم آبياري بر صفات مورفولوژيك كدو

با توجه به منابع آبي محدود در ايران و كاهش بارندگي هاي اخير، استفاده بهينه از اين مايع حيات امري ضروري تلقي مي گردد، كه مي توان با اعمال روش هاي مديريتي صحيح و به كارگيري مواد اصلاح كننده باعث افزايش كارايي مصرف آب و حفظ و نگهداري آن در خاك شد. بدين منظور اين تحقيق با هدف بررسي اثر سطوح مختلف سوپرجاذب و تنش آبي بر صفات مورفولوژيك كدو با دو فاكتور، مقدار سوپرجاذب در4 سطح S1، S2، S3 و S4 (صفر، 2/ 0، 4 /0 و 8/ 0 گرم در كيلوگرم خاك) و 2 سطح رژيم آبياري I1 و I2 (دور آبياري 2 روز به عنوان آبياري مطلوب و 4 روز به عنوان آبياري طولاني مدت) به صورت آزمايش فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي در 3 تكرار انجام گرديد. نتايج بدست آمده نشان داد كه رژيم آبياري، سوپرجاذب و اثرات متقابل آن ها بر قطر ساقه، طول ساقه اصلي و طول بوته كدو تأثير معني دار داشت. همچنين نتايج حاكي بر آن بود كه كاربرد 8/ 0 گرم سوپرجاذب در شرايط مطلوب آبياري بالاترين طول ساقه اصلي و طول بوته را داشت. كاربرد 4/ 0 گرم سوپرجاذب در شرايط مطلوب آبياري بالاترين قطر ساقه را داشت.