عوامل موثر بر طول عمر ساختمان در ايران: چالشها و راهكارها

بررسي استانداردهاي جهاني نشان مي دهد كه طول عمر ساختمانهاي كشور 52 تا 03 سال و در كشورهاي صنعتي 033 سال و به 033 سال هم مي رسد. آمار مذكور نشان دهنده عمر كم و جوانمرگي ساختمانها در كشور ايران و وجود فاصله زياد با ميانگين جهاني آن است. در ايران سازندگان همواره سعي در كاهش هزينه هاي سرمايهگذاري اوليه و اجراي ساختمان داشته و كاهش هزينهها منجر به ناديده گرفتن حداقل استانداردهاي لازم در زمان ساخت شده، بالطبع با كاهش كيفيت ساخت ضمن اينكه از عمر مفيد ساختمان كاسته ميگردد، هزينههاي مربوط به تعمير و نگهداري، تحميلي بر محيط زيست و طبيعت، اتلاف انرژي و بسياري موارد ديگر افزايش مييابند كه مجموعه اين هزينهها بايستي از اقتصاد ملي تأمين شوند؛ از اين جهت برقراري تعادل و تناسب منطقي ميان هزينه ساخت با ساير هزينههاي دوره عمر ساختمان اجتناب ناپذير است. كاهش هزينههاي ساخت بدون برنامه ريزي، مديريت و اعمال نظارت و كنترل، موجب افزايش ساير هزينههاي مربوط به دوره عمر ساختمان خواهد شد.در اين مقاله سعي داريم به معرفي عوامل موثر بر عمر مفيد ساختمان از ديدگاه فني- اقتصادي پرداخته؛ چالشها و راهكارهايي را براي حفظ اين ثروت ملي ارئه دهيم.