واكاوي روايي تنظيم نسل از نظرگاه فقه اماميه

مسئله تنظيم نسل با داشتن سابقه‌اي طولاني در عرصه جهاني هنوز هم از جمله موضوعات مورد بحث و مناقشه در محافل ديني، علمي‌ و اجتماعي است؛ چراكه افزايش و يا كاهش مواليد و جمعيت در يك منطقه سرزميني مي‌‌تواند تأثيرات شگرف و قابل تأملي را چه در عرصه‌هاي داخلي و چه در ميادين بين الملل براي آن سرزمين در برداشته باشد. در سطح ملي اتخاذ سياست‌هاي ويژه تنظيم نسل تأثيرات شگرفي را در عرصه ‌هاي علمي‌، فرهنگي، اجتماعي، سياسي و اقتصادي براي اتباع آن سرزمين در پي خواهد داشت. در سطح بين الملل نيز اتخاذ تدابير ويژه در امر تنظيم نسل مي‌تواند تأثيرات دو چنداني را در بر داشته باشد.چراكه در شرايط كنوني جهان، اين مسئله در نمايش قواي نظامي‌، اقتصادي و توليدي، حمايت مردمي‌ وهمچنين توازن قوا در سطح بين الملل مي‌تواند بسيار تأثيرگذار باشد. از آنجا كه فتاواي فقهاي شيعه، ناظر بر اتخاذ سياستهاي جمعيتي كه در سطح كلان از سوي حكومت‌هاي اسلامي‌ گرفته مي‌شود، هميشه حايز اهميت بوده؛ و همچنين در اين بين بحث تنظيم نسل همواره موافقان و مخالفاني را در جوامع اسلامي‌، در برداشته است، لذا نوشتار حاظر ضمن بحث پيرامون تنظيم جمعيت در اسلام؛ به بررسي نظرات و استدلالات فقهاي شيعه در خصوص تنظيم جمعيت و خانواده در قالب دو گروه موافقان تنظيم نسل و مخالفان آن پرداخته و از اين رهگذر به تأمل در روايي آن ديدگاه‌ها مي‌پردازد.