حمايت نظام تربيتي اسلام از خانواده با تمركز بر آموزه هاي سلبي در پيشگيري از تعدّي به حقوق ايتام

يتيمي از بزرگترين چالش هاي فرا روي بشر در طول تاريخ بوده و خواهد بود. آيين مقدس اسلام، ابعاد، آداب و احكام گوناگوني را از حيث حقوقي ، تربيتي و اخلاقي در دفاع از حريم و حقوق ايتام مطرح كرده است كه يكي ار حيثيات تربيتي و اخلاقي آن، در اين نوشتار مورد، بررسي قرار مي گيرد. نظام اخلاقي و تربيتي اسلام از دو شيوه، جهت رعايت حريم ، حقوق و كرامت ايتام ، استفاده كرده است. يكي شيوه ي تشويقي و بشارتي و و ديگري شيوه ي تهديدي و انذاري.برنامه ي تهديدي(انذاري) اسلام جهت صيانت از حقوق ايتام و حفظ حريم آنان در ده آموزه خلاصه مي شود. شيوه ي تهديدي و انذاري اسلام ، شيوه اي سلبي و بازدارنده و پيشگيرانه است كه ضمن اخطار از آينده اي نا خوشايند براي متعديان به حقوق ايتام ، عاملي بازدارنده و ممنوعيت ساز در برابر مردم خواهد بود تا يتيمان بتوانند به رشد و بالندگي برسند و دچار آسيب نشوند. در پژوهش حاضر، اقدام به بررسي آموزه هاي دهگانه ا ي شده است كه حيث سلبي نظام اخلاقي / تربيتي اسلام به شمار مي رود و مبتني بر دو خاصه ي اخباري / انشايي است.