نقش حياء در تحكيم خانواده بر اساس آموزه هاي اسلامي

از مهم ترين مكارم اخلاقي، پايبندي به صفت حيا است. خداوند انسان را به قوه حيا مجهز نمود كه در صورت بكارگيري و استفاده صحيح از آن گام مهمي در جهت به كمال رسيدن و سعادتمندي او مي باشد و اين سرمايه ي ارزشمند ريشه در فطرت آدمي دارد. حياء از مهم ترين عوامل حفظ و بقاي عفت عمومي است كه مورد توجه آموزه ي اسلامي است. در اين پژوهش بررسي مفهوم و مصاديق حيا در قرآن و سنت مي باشد و با محور قرار دادن آيات و روايات موجود درباره حيا، عفاف و حريم روابط زن و مرد نامحرم و مصونيت خانواده از انحرافات جنسي مورد بررسي قرار گرفت. تقويت حيا نيازمند دو ركن اساسي تربيت صحيح جنسي فرزندان در خانواده و رعايت حريم ها در جامعه با توجه به توصيه هاي ديني است كه در متن مقاله به آنها اشاره خواهد شد.