بررسي چند حكايت كليله و دمنه از منظر ميني‌ماليسم

كليله و دمنه جزو آثار مصنوع نثر فارسي است كه در اصل متعلق به ملوك هندي بوده و در زمان انوشيروان، پادشاه ساساني به ايران آورده شده است. اين اثر كه از نوع ادبي فابل است در لابلاي حكايت هاي بلند آن، حكايت هاي كوتاهي به صورت اپيزود، موجز و ساده بيان شده است. اين حكايت ها به خاطر حجم كم و سادگي در روايت و در عين حال تمام و كمال بودن عناصر داستاني شان به مرز داستان هاي ميني مال كه موطن اصلي شان غرب است و در قرن بيستم با توجه به شرايط سياسي و فرهنگي به وجود آمده اند نزديك شده و قرابت بسياري با آن ها دارد. تلاش نگارندگان اين مقاله بر آن است تا با بررسي برخي حكايت هاي كليله ودمنه و تحليل و مقايسه آن ها با ويژگي هاي داستان هاي ميني مال، وجوه شباهت و برتري آن ها را نسبت به هم بيان كنند.