بررسي سياحت نامه ي ابراهيم بيگ در سه قلمرو زباني ادبي و فكري

زين العابدين مراغه اي كتاب سياحت نامه ي ابراهيم بيگ را – كه رماني تاريخي ، خواندني و شنيدني است- در شهر استامبول به رشته ي تحرير در اورد. سياحت نامه ي ابراهيم بيگ با شور و صميميت و لطفي كه در زبان و بيان آن به كار رفته است در ميان آثار ادبيات عصر بيداري ، جايگاهي متمايز يافته و با آن كه از لحاظ زمان و مضمون با روزگار ما فاصله ي زيادي دارد ، هنوز هم طراوت و شيريني خود را براي خوانندگان ما از دست نداده است.در اين مقاله نگارنده بر آن است تا پس از نگارش مقدمه و پيشينه ي تحقيق ، سياحت نامه را در سه قلمرو زباني ، ادبي و فكري مورد تجزيه و تحليل قرار دهد. در قلمرو زباني متن از نظر فارسي يا غير فارسي بودن واژه ها ، كاربرد عناصر عاميانه و آسيب شناسي دستور زبان مورد بررسي قرارمي گيرد. در قلمرو ادبي شيوه ي نويسنده در به كار گيري عناصر زيبايي آفرين و در قلمرو فكري متن از ديدگاه سياسي ، اجتماعي و فرهنگي و نظرگاه نويسنده در خصوص نقش زن در جامعه ي آن روز نقد و بررسي مي شود.