پيكرگرداني اميرارسلان نامدار

اميرارسلان نامدار از قصه‌هايي است كه در مجموعۀ ادبيات عاميانه و رمانس مي‌گنجد. اين داستان را نقيب‌الممالك نقّال دربار ناصرالدين‌شاه قاجار، نوشته است. از نكات قابل‌توجه در اين رمانس، دگرگون شدن چهره يا در اصطلاح ادبي پيكرگرداني شخصيت است كه پيوند عميق با ماهيت شخصيت‌ها دارد. در اين مقاله، پيكرگرداني و انواع آن يعني پيكرگرداني‌هاي انساني، پيكرگرداني‌هاي نباتي، پيكرگرداني‌هاي حيواني و پيكرگرداني‌هاي ديوان و پريان در داستان اميرارسلان نامدار بررسي شده است، نتيجۀ به دست آمده نشانگر اين است كه در اين قصه بيشترين سهم حوادث را وقوع انواع پيكرگرداني تشكيل داده است و از ميان انواع پيكرگرداني، پيكرگرداني‌هاي ديوان و پريان بيشترين بسامد را دارد. در اميرارسلان نشان‌هاي ديگري از پيكرگرداني و مظاهر ديده مي‌شود كه مهم‌ترين آن‌ها عبارت‌اند از: وجود سلاح‌هاي جادويي، گشودن طلسم‌ها و قفل‌ها، راه‌يافت به درمان‌ها، پيشگويي و غيب‌داني، معجون‌هاي شفابخش و پرواز به آسمان.