بررسي خصوصيات و درون‌مايه‌‌‌ي قصه‌هاي رايج در استان هرمزگان

قصه‌ها و افسانه‌ها در فرهنگ مردم يك منطقه آينه‌ي تمام‌نماي علايق‌، احساسات، رنج‌ها، دردها، شادي‌ها‌، پيروزي‌ها، اميدها و در كل درون‌مايه‌ي يك ملت است كه در اين مقاله سعي شده است، به بررسي خصوصيات و درون‌مايه‌ي قصه‌هاي رايج در استان هرمزگان پرداخته شود. پرسش‌ پژوهش عبارت است از: خصوصيات، درون‌مايه‌‌ و كاركردهاي قصه‌هاي بومي‌استان هرمزگان دربرگيرنده‌ي چه مقولاتي است؟ اين پژوهش در قالب پارادايم كيفي انجام شده است. طرح پژوهش، طرحي پيدايشي است. پژوهش‌گران بهمنظور جمعآوري دادهها، از روش اسنادي و مصاحبه بهره برده‌اند. رويكرد تحليل دادهها، رويكردي توصيفي- تفسيري بوده است. نمونه‌ي پژوهشي، قصه‌هاي رايج در استان هرمزگان و جمعي از پيشكسوتان بومي‌حوزه‌ي ادبيات فولكلور استان است. براي داده‌كاوي از روش داده‌مبنا بهره گرفته شده است. ‌نمونه‌ي موردبررسي دويست و ده قصه‌ي عاميانه و مردمي‌هرمزگان است. نتايج نشان مي‌دهد كه‌ قصه‌هاي استان هرمزگان معمولاً جمله‌هايي ابتدائي، مياني و پاياني دارند. اغلب قصه‌ها معمولا با عبارات مي‌گويند، يك روزي، يك نفري بود، يك پادشاهي بود و روز و روزگاري شروع مي‌شوند و با عبارات گپ ما به يه خشي عاقبت به يه جا رسي، يا قصه‌ي ما برشت برشت، مرده‌ي ما كنج بهشت به پايان مي‌رسد. درون‌مايه‌ي قصه‌هاي اين منطقه شامل مواردي هم‌چون :رفتن به مكتب‌خانه، اعتقاد‌ها و باورهاي عاميانه‌، طرح چيستان‌، امنيت، رسيدن مردم به چيز‌هاي دست‌نايافتني‌، وجود ديوها و اجنه، سحر وجادو و افسون است.