داستان‎هاي مثنوي مولانا به عنوان راهنماي اصول و مباني تربيت

تربيت انسان و ويژگي‎هاي تربيتي يكي از مهم ترين موضوعات مورد بحث، هم در منابع علمي و هم متون ديني و ادبي است. هدف از انجام اين پژوهش، بررسي مقدماتي مجموعه‏اي از ويژگي‏هاي تربيتي انسان شامل مباني، اصول و روش‌هاي تربيتي از زاويه‎اي تازه با استناد به كتاب مثنوي معنوي مولوي و راه‎كارهاي تربيتي مناسب مربوط به انسان ميباشد. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، نظري و از لحاظ مطالعه كيفي و به نوعي تحليل محتواي نظري است. با توجه به آن كه از ديدگاه علوم تربيتي يك مربي بر اساس ويژگي‌هاي انسان، كه آن را «مبنا» مي‎گويند، براي تربيت او دستورالعملي كلي صادر مي‌كند كه به آن «اصل» مي‎گويند و سپس براي اجراي دستورالعمل‌هاي كلي، روش‌هاي جزئي قابل اجرايي را با عنوان روش‌هاي تربيتي مطرح مي‌كند، مولانا نيز در مقام مربي با توجه به موقعيت‌هاي مختلف و ويژگي‌هاي انسان و دستورالعمل تربيتي خويش، روش‌هاي تربيتي قابل اجرايش را در قالب داستان‎هاي تمثيلي بيان كرده است. در اين مقاله، پنج مبنا به همراه اصول و شيوه‌هاي تربيتي او در نمونه‌هايي از مثنوي مطرح مي‌شود.